افت شنوایی شغلی؛ آسیبی خاموش و برگشت‌ناپذیر
چرا صدای بالای ۸۵ دسی‌بل خطرناک است و چگونه با ادیومتری دوره‌ای جلوی آن را بگیریم
افت شنوایی ناشی از صدا (NIHL) یکی از شایع‌ترین بیماری‌های شغلی در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی است. ویژگی خطرناک این آسیب آن است که بی‌درد و تدریجی پیش می‌رود؛ فرد معمولاً زمانی متوجه می‌شود که بخش قابل توجهی از شنوایی‌اش را از دست داده و بازگشتی وجود ندارد.
مواجهه با تراز صدای بالای ۸۵ دسی‌بل در یک شیفت هشت‌ساعته، آستانه‌ای است که از آن به بعد برنامه حفاظت شنوایی الزامی می‌شود. هر ۳ دسی‌بل افزایش صدا، مدت زمان مجاز مواجهه را نصف می‌کند؛ یعنی در ۹۱ دسی‌بل تنها دو ساعت کار بدون حفاظ مجاز است.
نخستین نشانه در ادیومتری، افتادگی مشخص در فرکانس ۴۰۰۰ هرتز است که پیش از آنکه فرد در مکالمه روزمره مشکلی حس کند ظاهر می‌شود. به همین دلیل ادیومتری دوره‌ای مهم‌ترین ابزار تشخیص زودهنگام است؛ مقایسه نتیجه هر سال با نتیجه پایه (بدو استخدام) به پزشک طب کار امکان می‌دهد روند افت را ببیند و پیش از آسیب دائمی مداخله کند.
برای کارفرمایان: اولویت اول کاهش صدا در منبع است، سپس اقدامات مهندسی مانند محصورسازی، و در آخر تجهیزات حفاظت فردی. گوشی حفاظتی تنها در صورتی مؤثر است که متناسب با تراز صدا انتخاب شده و در تمام مدت مواجهه استفاده شود؛ برداشتن آن حتی برای چند دقیقه، بخش بزرگی از اثر حفاظتی را از بین می‌برد.